20 Mayıs 2012 Pazar

Müthiş

Kendimle dalga geçmeye karar verdim. Daha rahat oluyor. Hem eğlenceliymiş de kendimle dalga geçmek. Dalga geçilmeye müsait bir adammışım. Bilememişim onca yıl beraber yaşadığım bizzat kendimi.

Mesela kız arkadaşımdan ayrıldım. Ayrıldık işte… Neyse.. Klişe sözler söyledik birbirimize. O sensiz nasıl ederim nasıl yaparım falan filan falan dedi.. Bense birkaç ay sonra sen sevgili bulacaksın ben sevgili bulacağım nasıl ederim nasıl yaparım kalmayacak falan filan dedim. Dedim. 2 ay sonra buldu. İşe iyi yönünden bakıyorum. En azından %50 haklı çıktım. Sana mı %50? Ona %50 diyebilirsiniz. Ben de öyle diyorum. 

Müthiş sözlerim var hayata dair. Müthiş felsefi sözler. Birkaç yıl geçince müthiş boş sözlere dönüşüyor. Korkuyorum müthiş hayallerim varken müthiş boş bir hayata dönüşmesinden. Olabilir. Neden olmasın? Ortam müsait bu konuda. Zemin futbol oynamaya müthiş elverişli.

Bizi bu müthişlik yaktı zaten. Ne varsa müthişlikte var sandık. Hoş hala da öyle düşünüyorum.

..................

Ha! Bak mesela Galata’dan aşağıya doğru yardırırken afet gibi bir kız hemen önümden geçince ne varsa müthişte var diyorum. Tam gönül rahatlığıyla seyre dalacağım hop yanında bir adam. O da müthiş zengin oluyor tabi. Müthişe müthiş. Ya da ben en müthiş öyle bok atabiliyorum uzanamadığım ciğere. Uyuz uyuz bakışlarımdan müthiş rahatsız olmuş gibi gözükmüyorlar. Demek ki müthişlik böyle bir şey. Sen orada istediğin triballerde dolaş. Onlar “Hımm? Efendim? Bana mı dedin?” modundadırlar. Müthiş bir moddur bu. O müthiş umursamazlık modu. Müthiş insanın yanındayken uzayda boşluk kaplama adına gerçekleştirdiğin o umarsız mücadele onların müthiş umursamazlığında eriyip gidiyor bünyeden. Müthişler yani… müthiş… Müthişim müthişsin müthiş ve müthişiz müthişsiniz müthişler. Bu paragrafı da facebookdaki müthiş şairlerin tarzıyla bitirmek istedim. dilime dolandı a.q.

Google'a müthiş yazdığımda işte tam da istediğim fotoğraf  çıktı. Müthiş adam sırıtışı.
O değil de fotoğrafı da aldık başımız derde girmesin. 

Nereden geldim ben bu müthiş olayına bilemiyorum. Gerçi nereden başladığımı biliyorum da nasıl geldiğimi bilemiyorum. Saçmaladığımın farkındasınız değil mi? Ben de farkındayım ama susmak gelmiyor içimden. Susunca düşüncelere gark oluyorum. İşe gidince de düşüncelere gark oluyorum. Sonra eve dönüyorum yine düşüncelere gark oluyorum. Gark oluyorum gurk oluyorum. Gurk oluyorum gark oluyorum. Midem bulanıyor. En sonunda gidip kusup rahatlıyorum. En azından sonrasında bir 10 dakika ferahlık oluyor.

Ne diyordum? Ha yüzde elli elli. Öyle işte dostlar. Yüzde yüze sahip olsa herkes mutlu olacak gibi. Ama olmuyor işte dostlar. Mutlaka birileri piç olacak ki müthiş müthiş olabilsin. Yine müthişe sardırdım. Çık lan ağzımdan! Zaten ağzı bozuk bir yazı oldu. İyice saydıracağım şimdi. Kafam atık ulan! Kafam!.. atık  tık   tık tık   tık

 uğur s.

0 Kuş Sesleri: