25 Mayıs 2013 Cumartesi

Unuttuk!



Bataklıkta açan bir çiçekti özgürlük.
Alabildiğince koşabilmekti hayat, durmadan.
Kim derdi; hayallerimizden vazgeçeceğiz.
Şimdi solgun bir yaprak düşlerimiz,
Ulaşılması güç.
İnsan unutur mu?
Unuttuk işte.
“Neydik, ne olduk” demeye fırsat kalmadı.
En güzel zamanlarımızdı hâlbuki durulduk.
Tutsak olduk,
Poşumuzdan, öpmelerimizden, içmelerimizden dolayı.
Şelaleydi ruhumuz, kuruduk.
İşte unuttuk, unuttuk, unuttuk ve yok olduk!

0 Kuş Sesleri: